Werknemer moet fitter

Overgewicht, we kunnen er niet meer omheen. De problemen die het kan Gezonder voedsel voor werknemersveroorzaken worden in de samenleving steeds luider bediscussieerd. Er wordt met vele vingers gewezen naar mogelijke schuldigen. Maar dan? Eigenlijk weten we niet goed wat eraan te doen. Met vallen en opstaan zoeken we onze weg.

In die zoektocht manifesteren zich steeds nadrukkelijker bedrijven die hun werknemers wijzen op hun leefstijl, omdat dat consequenties heeft voor de bedrijfsvoering. Soms alleen, soms samen met zorgverzekeraars worden plannen ontwikkeld om werknemers gezond en fit te krijgen en te houden. Daarbij realiseren ze zich op een slap koord te balanceren. Je kunt misschien kroketten uit de kantine weren, maar waar stopt de bemoeienis? Je komt al gauw aan iemands privacy en voor je het weet zijn de verhoudingen in je bedrijf vertroebeld.

Op websites, waar ongeremd kan worden geroepen, lees je dikwijls opmerkingen in de trant van ’Waar bemoeit de baas zich mee? Ik maak zelf wel uit wat ik eet’. ,,Werkgevers zijn heel huiverig om in het privédomein van hun werknemers te komen’’, weet directeur Arné van den Boom van verzekeraar Achmea Zorg. ,,Die terughoudendheid is een groot goed. Dat vinden wij ook, maar je ziet in de maatschappij veel aandacht voor dit onderwerp. Serieus bezig zijn met levensstijl is een echte trend en daarom zullen werkgevers zich meer gaan interesseren voor de gezondheid van hun werknemers. Zij lopen tenslotte een financieel risico. Dat wil nog niet zeggen dat ze hun werknemers zaken gaan voorschrijven, maar je ziet in de samenleving wel een klimaat ontstaan waarin meer dwang geaccepteerd wordt. Met roken gebeurt dat duidelijk. Of dat met voeding zo gaat, moet worden afgewacht.’’

Frans van de Vranden, adviseur bedrijf en gezondheid bij zorgverzekeraar CZ, ziet een verharding van de verhoudingen binnen bedrijven. ,,De relatie tussen werkgevers en werknemers staat meer op scherp. Kijk maar naar het toenemend aantal rechtszaken dat hierover wordt gevoerd.’’

Wim van Veelen, beleidsmedewerker Arbo van de vakcentrale FNV, ziet de bemoeienis van werkgevers met bewegen en voeding van hun werknemers ’behoorlijk’ toenemen, de laatste anderhalf, twee jaar. ,,Soms worden de kroketten uit de kantine geweerd, soms worden er fitnessprogramma’s aangeboden. De meningen van onze leden wisselen daarover.’’ Van Veelen benadrukt echter dat die toenemende bemoeienis van werkgevers met de leefstijl van hun werknemers niet per se verkeerd is. ,,Als het maar in overleg gebeurt. Een werkgever mag een werknemer erop aanspreken als zijn leefstijl leidt tot verzuim. Daar moeten ze als twee volwassenen uit kunnen komen. Ook een werknemer wil gezond de eindstreep halen. Maar een werkgever moet niet zeuren over kroketten, terwijl de werkdruk te hoog is, de mensen te dicht op elkaar gepakt zitten en het meubilair van slechte kwaliteit is.’’

Marcel Nuyten, secretaris gezondheid van werkgeversorganisatie VNO-NCW, wil liever niet spreken van een verharding van de verhoudingen in bedrijven. ,,Ik zou het zo niet noemen. Wel merken wij dat werkgevers hun werknemers eerder gaan aanspreken op hun leefstijl. Je moet ook wel als werkgever. Het financiële belang is groot. We zien nu, na drie jaar, goed in de boeken wat de financiële consequenties zijn van de Wet poortwachter (werkgevers betalen zelf twee jaar het loon door bij ziekte van hun werknemers, KdV). Daarom ben ik blij met die maatschappelijke discussie over overgewicht. Dat schept een klimaat waarin je mensen makkelijker kunt aanspreken.’’ Hoe ver kunnen werkgevers daarin gaan? ,,Wij hebben geen behoefte om grenzen op te zoeken. Werkgevers zullen terughoudend zijn. Het is ook een complex probleem. Overgewicht is niet altijd het gevolg van leefstijl. Daarom is er niet één manier om leefstijlproblemen aan te pakken. Je moet kijken wat het beste past bij een persoon. ’’

Een zoektocht dus naar de juiste aanpak waarbij beide partijen elkaar in hun waarde moeten laten, is ook de insteek van Ronald Kramer. Hij is programmamanager Werk van het Nationaal instituut voor gezondheidsbevordering en ziektepreventie (NIGZ). Bij Kramer kloppen vele bedrijven aan voor advies. ,,Je merkt bij beide partijen vaak koudwatervrees, terwijl er toch een gezamenlijk belang is. Je moet er dus ook samen naar zoeken. Als je het goed doet, heb je allebei een leuker bestaan. Maar er is geen blauwdruk voor. Wat we wel weten is dat een opgeheven vingertje niet werkt. De grens van bemoeienis wordt uiteindelijk bepaald door de werknemer. Zijn medewerking aan programma’s voor meer bewegen en gezonder eten moet te allen tijde vrijwillig zijn. Je kunt als werkgever de discussie wel vergemakkelijken door aantrekkelijke mogelijkheden aan te bieden. Uit ervaring weet ik dat gangmakers daarbij helpen. Dan ontstaat een zwaan-kleef-aan-effect.’’

Die aantrekkelijke mogelijkheden kosten echter geld. Dat speelt als altijd een belangrijke rol, weet ook directeur Peter Visser van Albron. Deze bedrijfscateraar heeft verscheidene programma’s waarbij bedrijven gezond eten voor hun werknemers wordt aangeboden. ,,Gezond eten is relatief duur. We hebben daarom programma’s waarbij gezond eten goedkoper is gemaakt en de vette happen duurder.’’ Bedrijven moeten dit soort programma’s wel echt willen, zo is de ervaring van Visser. ,,Want als alleen wordt gekeken naar de kosten, dat maakt zoiets geen kans. Het zijn vooral de grotere bedrijven met veel jonge mensen in dienst die met die programma’s in zee gaan. En ook de betere economie geeft wat meer ruimte.’’ Privacy speelt een rol, realiseert de Albron-directeur zich ook. ,,Dat moet ook zo blijven. De Nederlander is er erg op gesteld. Daarom adviseren wij slechts. We nemen wel initiatieven om werknemers te laten afvallen, maar dan ga je al aardig tot de rand. Met roken zie je het wel al gebeuren, die sturing van boven af. Het zou met voeding ook kunnen, als de maatschappij er rijp voor is. Mensen willen toch gezond blijven.’’

Directeur sociale zekerheid Mark Brorens van UVIT (de nieuwe combinatie van de verzekeraars Univé, VGZ, IZA en Trias) vindt wel dat werkgevers wat verder mogen gaan. ,,Ze moeten meer lef krijgen om werknemers aan te spreken op hun leefstijl. Als iemand duidelijk overgewicht heeft en dat heeft effect op iemands prestaties, moet je verder gaan dan alleen maar stimuleren. Er is een nieuwe balans nodig in wat wel en wat niet meer kan. Kijk naar het roken. Daar dachten we vijf jaar geleden nog heel anders over. Dat zou met voeding en bewegen ook zo maar kunnen gebeuren.’’

Bron

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

Gerelateerde berichten:

  • Geen gerelateerde berichten